dinsdag, juli 05, 2005

Humorologie

Terwijl velen zich laten omverblazen door Werchter gingen wij dit weekend naar een veel rustiger gebeuren: Humorologie te Marke.
Festivalland België biedt namelijk niet enkel muziekfestivals aan, maar ook (al voor de 20e keer) een humorfestival met binnen- en buitenlandse artiesten van de bovenste plank.

3 Dagen lachen strookte niet met onze agenda, dus werd het enkel de zaterdag.De presentator van dienst was Wouter Deprez en dat deed hij dan ook met veel bravoure.

Het eerste optreden was dat van Boothby Graffoe. Persoonlijk nog nooit van gehoord maar nu zal ik hem niet snel vergeten. Een voortreffelijke show (wel in het Engels) en de toon was gezet. Wouter Deprez liet Boothby Graffoe compleet in de war brengen door het publiek achter 'the trick with the elephant' te laten scanderen. Graffoe wist van niks maar bezit een gezonde portie improvisatie en sloot op een sublieme manier zijn show af.

De Nederlanders die daarop volgden, Chris van den Ende en Anuar Aoulad Abdelkrim, vielen wat tegen. De eerste begon goed (een gezonde portie cynische zelfspot) maar het optreden viel snel stil en meer dan wat platte humor schoot er niet over.
Bij Anuar juist het omgekeerde; een slechte en veel te trage start maar een goed slot.De Nederlanders hebben me niet echt bekoord, met de hakken over de sloot.

De zaal voor Freddy Devadder zat vol, dus hebben we dan het terrein een beetje verkend. Ijscobar Hassan en Ali was een leuke attractie waar je met een klein beetje geduld getracteerd werd op een ijsje (al kost het wel moeite om het te bemachtigen).
Man Man Man brengen micro-shows van 1 liedje lang in een piepkleine caravan waar er onwaarschijnlijk veel volk in past (een aanrader) en Cie du Fardeau brengen mooie acrobatie met een vleugje humor (vooral visueel sterk).

Op naar het volgende optreden; deze keer van Henk Ryckaert. Het zenuwachtig gestuntel en de droge humor werkte op de slappe lach maar de show ontplooide zich tot een van de beste van die dag.
Danny van Britsom brengt een gengre dat niet iedereen apprecieert: een onbeschofte schreeuwerige en lompe show. Bij mij viel het wel in de smaak hoewel het verre van verfijnd was (trekt behoorlijk op Freddy Devadder).

Ondertussen waren we al zo sterk overladen met grappen dat we het verzadigingspunt tegemoet gingen en de finale moest nog volgen.
We lieten verstek gaan voor Trifolie. De mensen die achter ons aan het aanschuiven waren, waren blij dat ze op deze manier dichter bij de deur kwamen te staan, maar toen we er enkelen later zagen, waren die erg teleurgesteld in het optreden.

En dan tot slot de Finale: Antwerps geweld: Alex Agnew / Thomas Smith / Wim Helsen

Thomas Smith (die het publiek Kevin noemde) bracht een prima voorstelling, zeker één die ik nog eens zou gaan bekijken.
Wim Helsen is een buitenbeentje; hij is zowat als Monty Python: You love it or you hate it. Ik vond de try-out van zijn nieuwe show in ieder geval al behoorlijk goed (iets teveel boemshakalakaboemboemboem).
Alex Agnew sloot op zijn bekende luidruchtige wijze het festival af. Het enige spijtige is dat ik meer dan de helft van de moppen al op TV had gezien in 'de bovenste plank', wat niet wegneemt dat die kerel er staat met een zeer goede voorstelling.

Iets na twee uur liep de zaterdag ten einde en waren we compleet verzadig en uitgeput. Verassend hoe lastig lachen kan zijn.

Wat is mij bijgebleven en raad ik iedereen ten zeerste aan?Boothby Graffoe, Henk Ryckaert en Thomas Smith. De rest was zeer goed (met uitzondering van de tegenvallende Nederlanders) maar die sprongen er toch uit.
Volgend jaar zijn we zeker terug van de partij!